Wróć na główną

GC6207X – Wspomnienie PRL-u czyli mój pierwszy tradycyjny kesz.

Pierwszy tradycyjny kesz znalazłem podczas wycieczki rowerowej. Pomogły mi podpowiedź i zdjęcia z logów, a opis miejsca przypomniał, że geocaching to także odkrywanie historii.

Zielona PET-ka trzymana w dłoni na tle roweru i leśnej drogi.

Do mojego pierwszego tradycyjnego kesza podjechałem rowerem. Na mapie była skrytka GC6207X – Wspomnienie PRL-u, a ja miałem przed sobą pierwszą próbę odnalezienia prawdziwego pojemnika. Szybko się okazało, że zobaczyć punkt na ekranie i rzeczywiście znaleźć kesza to dwie różne sprawy.

Nie znałem jeszcze sposobów ukrywania, nie wiedziałem, na co zwracać uwagę, a słowo „PET-ka” nic mi nie mówiło. Miałem za to ochotę sprawdzić, czy ta zabawa w ogóle da mi satysfakcję. Dała.

Pierwszy kesz, czyli czego właściwie szukać?

Konto na Geocaching.com miałem już od lat, ale samo posiadanie konta nie daje doświadczenia w terenie. Kiedy w końcu wróciłem do pomysłu szukania skrytek podczas rowerowych wycieczek, musiałem wszystkiego uczyć się od początku.

Skrytka tradycyjna to w teorii najprostszy rodzaj geocache: pojemnik z logbookiem ukryty pod opublikowanymi współrzędnymi. Tyle że współrzędne wskazują miejsce, a nie uczą patrzeć. Dla kogoś, kto zna typowe maskowania, otoczenie może podsuwać pewne tropy. Ja wtedy nie miałem jeszcze takich skojarzeń.

Do GC6207X dotarłem rowerem i zacząłem szukać. Bez znajomości sposobów ukrywania trudno było od razu rozpoznać, co może być skrytką, a co jest po prostu częścią otoczenia.

Podpowiedź i zdjęcia z logów zrobiły różnicę.

Ostatecznie musiałem posiłkować się podpowiedzią oraz zdjęciami zamieszczonymi w logach innych keszerów. To właśnie one pomogły mi dojść do znalezienia. I nie widzę w tym niczego złego. Przy pierwszym keszu trudno mieć doświadczenie, którego jeszcze nie zdążyło się zdobyć.

Nie będę zdradzał szczegółów ukrycia. Ktoś, kto trafi na tę samą skrytkę, powinien mieć okazję samemu się rozejrzeć i trochę pokombinować. W końcu właśnie po to jedzie się szukać kesza, a nie oglądać gotowe rozwiązanie.

PET-ka? Wtedy nie wiedziałem nawet, że tak się nazywa.

Kiedy wreszcie znalazłem pojemnik, okazał się niewielką PET-ką. Dzisiaj wiem, czym jest taki rodzaj kesza. Wtedy nie znałem nawet tego określenia. Miałem po prostu w ręku małą skrytkę, której wcześniej nie potrafiłem wypatrzyć.

Najlepsza była satysfakcja z samego znalezienia. Nie chodziło o rozmiar pojemnika ani o żadną wielką nagrodę. Chodziło o to, że szukałem, czegoś nie wiedziałem, skorzystałem z pomocy i w końcu się udało. Niby drobiazg, ale takie drobiazgi potrafią naprawdę cieszyć.

Wspomnienie PRL-u i historia miejsca przy okazji.

Na miejsce przyjechałem po kesza, a nie na wycieczkę śladami PRL-u. Dopiero opis skrytki pokazał mi, że za tym punktem na mapie kryje się jeszcze coś ciekawego. Według autora GC6207X skrytka znajduje się w okolicy leśniczówki dawnego ośrodka rządowego, w którym mieli wypoczywać pierwszy sekretarz PZPR i premier PRL. To informacja z opisu kesza, a nie historia, którą samodzielnie weryfikowałem.

Autor opisuje też ustronne, widokowe miejsce niedaleko Żabiej Góry oraz prowadzącą od Iwonicza-Zdroju trasę przez bukowy las. Wspomina przy tym o drzewach o kształtach przywodzących na myśl stwory z „Jurassic Park”. Sam pojechałem tam rowerem przede wszystkim po pierwsze znalezienie, ale taki opis od razu podsuwał mi myśl, że geocaching może być czymś więcej niż szukaniem niewielkich pojemników.

To chyba jedna z fajniejszych rzeczy w tej zabawie. Niby jedziesz znaleźć kesza, a przy okazji dowiadujesz się, że w okolicy jest miejsce z historią, o którym wcześniej nie miałeś pojęcia. Nie każda skrytka musi opowiadać wielką historię. Wystarczy, że daje powód, żeby spojrzeć na okolicę trochę uważniej.

O tym, jak wróciłem do geocachingu dzięki rowerowi i dlaczego zacząłem traktować skrytki jako dodatkowy cel wycieczek, pisałem już w artykule „Geocaching na rowerze: prosty sposób, żeby zwykła trasa znów była przygodą”.

Co zostało mi po pierwszym znalezieniu?

Najprostsze możliwe wspomnienie: pojechałem rowerem, poszukałem, skorzystałem z podpowiedzi i zdjęć, a na końcu znalazłem kesza. Bez spektakularnej wyprawy i bez udawania, że od pierwszej minuty wiedziałem, co robię.

Do tego doszła druga myśl: kolejne skrytki mogą pokazać mi miejsca i historie, których inaczej bym nie odkrył. I właśnie dlatego GC6207X zapamiętałem nie tylko jako pierwszy punkt w statystykach. To było moje pierwsze prawdziwe „znalezione”.

Zdjęcie Wojtka Jakieły

Dzięki, że tu zaglądasz.

Masz pytanie, pomysł na kolejny wpis albo po prostu chcesz się odezwać? Napisz do mnie na maila. Znajdziesz mnie też na Facebooku, YouTube, Instagramie, TikToku, LinkedInie, X, Threads, Bluesky i Mastodonie.

Bądź na bieżąco

Chcesz wiedzieć, kiedy pojawi się nowy wpis? Dam znać powiadomieniem w przeglądarce. Bez e-maila i konta, wyłączysz je jednym kliknięciem.