Na Geocaching Party 2026 w Łodzi jechałem z nastawieniem, że będzie to po prostu duży event geocachingowy. Wiedziałem, że to Mega, wiedziałem, że przyjedzie sporo ludzi i że przy okazji będzie można zrobić trochę keszy. Dopiero na miejscu dotarło do mnie, jak bardzo różni się taka impreza od eventów, które znam z naszego lokalnego podwórka.

To nie było spotkanie kilkunastu czy kilkudziesięciu osób przy ognisku albo pod wiatą. Chwilami miałem wrażenie, że trafiłem bardziej na pełnoprawną konferencję albo festiwal poświęcony geocachingowi. Ludzie, stoiska, program, kolejki, wykłady, różne aktywności i całe EC1 wypełnione keszerami robiły naprawdę duże wrażenie.

I chyba właśnie dlatego po powrocie zostało mi przede wszystkim jedno odczucie: szkoda, że mogłem pojechać tylko na jeden dzień.

Geocaching Party 2026 w Łodzi było czymś więcej niż zwykłym eventem

Geocaching Party 2026 – ŁÓDŹ, oznaczone kodem GCAYYYY, odbyło się 22 sierpnia 2026 roku w EC1. Motywem przewodnim była filmowa Łódź, a w programie znalazły się między innymi stoiska, wykłady, GeoStrefa, konkursy, Adventure Labs, spacery z przewodnikami i dodatkowe aktywności związane z samym miastem.

Na papierze można to przeczytać i pomyśleć: duży event, dużo atrakcji. Na miejscu skala jest jednak zupełnie inna.

Najbardziej zaskoczyła mnie liczba ludzi. Przy lokalnych eventach człowiek zwykle dość szybko orientuje się, kto jest kto, chwilę z każdym pogada i właściwie wie, co się dzieje. Tutaj cały czas ktoś przechodził, coś się działo, przy stoiskach pojawiały się kolejki, trwały wykłady, ludzie wymieniali się trackablami i chodzili pomiędzy kolejnymi punktami programu.

To właśnie wtedy pomyślałem, że określenie „event” trochę nie oddaje tego, czym jest Mega tej wielkości. Bardziej przypominało mi to konferencję albo niewielki festiwal zbudowany wokół jednej pasji.

Jeden dzień na Mega Event to za mało

Mój plan miał jednak pewną wadę, którą dość szybko zacząłem odczuwać. Chciałem zmieścić cały wyjazd w jednym dniu.

Żeby dostać się do Łodzi, musiałem wstać około północy po może jednej lub dwóch godzinach snu. Potem czekało mnie mniej więcej trzy godziny jazdy samochodem na pociąg, a następnie kolejne trzy godziny pociągiem z Krakowa do Łodzi.

A to był dopiero początek dnia.

Na miejscu praktycznie cały czas chodziliśmy. Między samym eventem, przemieszczaniem się po mieście i szukaniem keszy wyszło około 17 kilometrów na nogach. Później oczywiście trzeba było jeszcze wrócić pociągiem i dojechać samochodem do domu.

Da się? Da się. Tylko po pewnym czasie zamiast zastanawiać się, co jeszcze zobaczyć, człowiek zaczyna zastanawiać się, ile zostało do chwili, kiedy wreszcie będzie można usiąść.

I tego właśnie najbardziej żałuję. Nie samego zmęczenia, bo ono po takim wyjeździe jest normalne. Bardziej tego, że przez zmęczenie i napięty plan nie dało się spokojnie skorzystać ze wszystkiego, co oferował event i samo miasto.

Łódź z perspektywy keszera pozytywnie mnie zaskoczyła

Sam event był głównym celem wyjazdu, ale oczywiście skoro już byliśmy w Łodzi, nie mogło zabraknąć keszowania.

I tutaj dostałem kolejne pozytywne zaskoczenie. Spodziewałem się, że przy szybkim chodzeniu po mieście większość znalezisk będzie sprowadzać się do klasycznego zestawu: PET-ka gdzieś schowana, mikrus przy znaku, szybki wpis do logbooka i dalej.

Tymczasem sporo znalezionych przeze mnie skrytek nie było takimi przypadkowymi punktami stworzonymi tylko po to, żeby coś znajdowało się na mapie. Do tego w Łodzi jest sporo Virtuali, które bardzo dobrze pasują do zwiedzania miasta, bo kierują w konkretne miejsca i zmuszają, żeby faktycznie się przy nich zatrzymać.

Oczywiście Virtual ma też tę drobną wadę, że czasami trzeba przeczytać opis dokładniej niż człowiekowi się wydaje.

Przy jednej ze skrytek właśnie tego nie zrobiłem. Uznałem, że wiem, co trzeba zrobić, zalogowałem znalezienie i później okazało się, że jednak nie spełniłem wszystkich wymagań. Log został usunięty. Trudno mieć pretensje do właściciela — bardziej jest to przypomnienie dla mnie, że nawet kiedy człowiek przechodzi kilkanaście kilometrów i chce zdążyć do następnego punktu, opis Virtuala nadal warto przeczytać do końca.

Łódź chciałbym zobaczyć jeszcze raz, ale już bez gonienia

Dużą częścią tego wyjazdu okazało się samo miasto. Łódź bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła.

Podobała mi się zabudowa, przestrzeń, czystość i to, jak bardzo centrum różni się od miejsc, które znam na co dzień. Spacerowanie po mieście było po prostu przyjemne. Co chwilę trafialiśmy na coś, przy czym normalnie warto byłoby zostać dłużej, rozejrzeć się albo wejść do środka.

Tylko że my praktycznie cały czas mieliśmy z tyłu głowy kolejne kesze, event i godzinę powrotu.

W efekcie Łódź bardziej zobaczyłem niż zwiedziłem. Przeszliśmy sporą część miasta, widziałem miejsca, do których chciałbym wrócić, ale nie było za bardzo czasu, żeby potraktować je inaczej niż jako punkty na trasie.

I chyba to jest najlepszy dowód na to, że ten wyjazd był udany. Nie wróciłem z poczuciem „Łódź zaliczona”. Wróciłem z myślą, że trzeba będzie pojechać tam jeszcze raz.

Następne Mega? Tak, ale najlepiej na dwa albo trzy dni

Czy pojechałbym na kolejny Mega Event? Bez większego zastanowienia.

Ale drugi raz nie chciałbym już robić tego w taki sposób.

Przy imprezie tej skali sensowniejszy wydaje mi się wyjazd na dwa albo trzy dni. Przyjechać wcześniej, przespać się normalnie, jeden dzień poświęcić na sam event, a pozostały czas wykorzystać na kesze i zwiedzanie miasta bez patrzenia co chwilę na zegarek.

Najlepiej oczywiście, gdyby kolejne Mega trafiło się trochę bliżej. Kraków byłby dla mnie zdecydowanie wygodniejszą opcją niż Łódź. Ale lokalizacja nie jest tutaj najważniejsza. Po Geocaching Party 2026 wiem już przede wszystkim, że warto na takie wydarzenie pojechać.

Tylko nie warto próbować upchnąć całego Mega, miasta, kilkunastu kilometrów spaceru, keszy oraz podróży w jedną dobę po dwóch godzinach snu.

Bo wtedy największym problemem nie jest to, czy starczy atrakcji. Problemem jest to, że atrakcji jest zdecydowanie za dużo, a człowiek ma zdecydowanie za mało energii.